Stormwater Poland 2018

W dniach 15-16 marca 2018 mieliśmy olbrzymią przyjemność gościć ponad 300 osób podczas II edycji konferencji Stormwater Poland 2018. Konferencja odbyła się w Gdańsku w budynku Muzeum II Wojny Światowej. Konferencja ta była kontynuacją pierwszej edycji „Stormwater Poland 2017”. Podstawowym walorem cyklu konferencji jest praktyczne spojrzenie na wody opadowe. Przedmiotem dyskusji nie są tylko problemy gospodarki wodami opadowymi w Polsce, lecz prezentacja konkretnych sposobów ich rozwiązywania oraz przedstawienie korzyści wynikających z racjonalnego gospodarowania wodami opadowymi i roztopowymi.

 

W proponowanych sesjach i panelach dyskusyjnych głos zabierają autorytety oraz praktycy w zakresie wód opadowych z Polski i z zagranicy. Celem wystąpień jest inspirowanie i prowokowanie Uczestników konferencji do ciekawej dyskusji, bez której postęp nie byłby możliwy. I właśnie jedną z takich prezentacji przedstawił dr inż. hab. Paweł Licznar prof. nadzw. PWr. – dyrektor merytoryczny projektu PANDa, której celem było przedstawienie korzyści wynikających z Polskiego Atlasu Natężeń Deszczów.

 

Streszczenie referatu znajduje się tutaj.

Postęp realizacji prac – Styczeń 2018

We współpracy z IMGW-PIB kontynuowana była weryfikacja synoptyczna epizodów opadowych o maksymalnych warstwach przedziałowych (fazowych), na podstawie analiz zapisów stratyfikacji atmosfery i sytuacji synoptycznej na różnych poziomach troposfery. Kontynuowano też niezależnie prace dotyczące wyszukiwania maksymalnych wysokości opadów dla zadanych przedziałów czasowych dla kolejnej grupy 40 stacji opadowych. Dla stacji tych równolegle opracowano fizykalne modele natężeń deszczów miarodajnych.

 

Przygotowano metodykę wyłaniania optymalnych rozkładów teoretycznych prawdopodobieństwa, opisujących empiryczne rozkłady wartości maksymalnych wysokości opadów dla różnych czasów trwania na poszczególnych stacjach opadowych.

 

Ponadto dnia 15 stycznia, w biurze we Wrocławiu odbyło się spotkanie przedstawicieli RETENCJAPL oraz IMGW-PIB celem podsumowania dotychczasowych wyników i koordynacji dalszych prac w projekcie.

Postęp realizacji prac – Grudzień 2017

Prowadzona była weryfikacja synoptyczna epizodów opadowych o maksymalnych warstwach przedziałowych (fazowych), na podstawie analiz zapisów stratyfikacji atmosfery i sytuacji synoptycznej na różnych poziomach troposfery. Na bieżąco była prowadzona przy tym niezbędna korekta cyfrowych baz danych opadowych.

 

Kontynuowano prace dotyczące wyszukiwania maksymalnych wysokości opadów dla zadanych przedziałów czasowych dla następnej grupy 40 stacji opadowych. Dla stacji tych równolegle opracowano fizykalne modele natężeń deszczów miarodajnych.

 

Realizowano dalsze prace zmierzające do uszczegółowienia metodyki budowy modeli probabilistycznych maksymalnych (fazowych) warstw opadów. Testowano w tym zakresie między innymi użyteczność praktyczną aplikacji EasyFit firmy MathWave.

 

Z końcem miesiąca zakończona i zaakceptowana formalnie została II część prac wykonanych przez IMGW-PIB zgodnie z umową na realizację II etapu – Badania Przemysłowe.

 

Oznacza to opracowanie szeregów rozdzielczych maksymalnych przedziałowych wysokości opadów krótkotrwałych dla 50 stacji opadowych, a więc połowy całego analizowanego zbioru deszczomierzy w projekcie PANDa. Dla wszystkich tych stacji z końcem 2017 r. opracowane są już lokalne modele natężeń deszczów miarodajnych (modele fizykalne).

 

Wspomniane modele są gotowe do zastosowania w praktyce i bezpośredniej komercjalizacji. Na życzenie zainteresowanych podmiotów jesteśmy w stanie, dzięki opracowanej i przetestowanej już metodyce, sporządzić szybko model opadowy dla dowolnego innego deszczomierza. Rok 2017 zamykamy też pierwszymi sukcesami w komercjalizacji projektu PANDa. Nasze modele zostały już zastosowane w praktyce, zwłaszcza w projektach dedykowanych adaptacji systemów odwodnienia do zmian klimatu, w miastach takich jak: Gliwice, Rumia, Słupsk, Poznań i Łódź.

Postęp realizacji prac – Listopad 2017

Kontynuowano prace dotyczące wyszukiwania maksymalnych wysokości opadów dla zadanych przedziałów czasowych dla następnej grupy 40 stacji opadowych. Dla stacji tych prowadzono także prace mające na celu opracowanie fizykalnych modeli natężeń deszczów miarodajnych. Na bieżąco prowadzona była niezbędna korekta cyfrowych baz danych opadowych.

 

Opracowano także metodykę budowy modeli probabilistycznych maksymalnych (fazowych) warstw opadów.

 

Spotkania przedstawicieli spółki RETENCJAPL i IMGW-PIB odbyły się 7 listopada w Katowicach i 27 listopada we Wrocławiu. W trakcie ich trwania omówiono: postęp prac dotyczących wyznaczania przedziałowych wysokości opadów maksymalnych dla kolejnych 40 stacji, przebieg procedur formalnych w zakresie możliwości przeprowadzenia weryfikacji epizodów opadowych na podstawie pomiarów radarowych, zasady wyznaczania i weryfikacji epizodów opadowych na podstawie sytuacji synoptycznej. Na spotkaniu we Wrocławiu zatwierdzono ostatecznie metodykę weryfikacji synoptycznej epizodów opadowych, w ramach, której analizowana jest stratyfikacja atmosfery i sytuacja synoptyczna na różnych poziomach troposfery. Na spotkaniu w Katowicach ostatecznie ustalono metodykę weryfikacji radarowej epizodów opadowych z wykorzystaniem obrazowań z systemu POLRAD.

 

Dokonano korekty maszynopisu artykułu pt.: Kryteria wyodrębnienia opadów maksymalnych wyznaczonych metodą przewyższeń (POT) w projekcie Polskiego Atlasu Natężeń Deszczów (PANDa) i dostosowano go do wymogów redakcyjnych czasopisma Meteorology Hydrology and Water Management.

 

Na konferencji edukacyjnej pt.: Zmiany klimatu a wody opadowe w Gdańsku (22-23 listopada 2017 r.), organizowanej przez Ministerstwo Rozwoju we współpracy z Ministerstwem Środowiska, wygłoszono referat: Nowoczesne projektowanie systemów retencjonowania i zagospodarowania wód opadowych na bazie Polskiego Atlasu Natężeń Deszczów (PANDa).

Postęp realizacji prac – Październik 2017

Zakończona i zaakceptowana została formalnie I część prac wykonanych przez IMGW-PIB zgodnie z umową na realizację II etapu – Badania Przemysłowe.

 

Podjęto prace dotyczące wyszukiwania maksymalnych wysokości opadów dla zadanych przedziałów czasowych dla następnej grupy 40 stacji opadowych. Na bieżąco była prowadzona przy tym niezbędna korekta cyfrowych baz danych opadowych.

 

Opracowywano metodykę weryfikacji synoptycznej epizodów opadowych, w ramach, której analizowana będzie stratyfikacja atmosfery i sytuacja synoptyczna na różnych poziomach troposfery towarzysząca występowaniu opadów o maksymalnych natężeniach fazowych.

 

Podjęto także dyskusję nad alternatywną metodyką weryfikacji maksymalnych natężeń fazowych opadów z wykorzystaniem obrazowań z systemu radarowego POLRAD.

 

Zakończono prace analityczne dotyczące ustalenia wartości progowej w metodzie przewyższeń (ang. partial duration – PD, peak over threshold – POT) wyszukiwania maksymalnych wysokości opadów dla zbioru 100 analizowanych deszczomierzy. W podsumowaniu tych badań przygotowano maszynopis artykułu pt.: Kryteria wyodrębnienia opadów maksymalnych wyznaczonych metodą przewyższeń (POT) w projekcie Polskiego Atlasu Natężeń Deszczów (PANDa).

 

W miesiącu tym spotkania robocze przedstawicieli spółki RETENCJAPL i IMGW-PIB odbywały się we Wrocławiu w dniach: 6.10.2017, 26.10.2017 oraz 27.10.2017.

Konferencja Stormwater Poland 2018 już w marcu. Zapraszamy!

Szanowni Państwo,
 
już dzisiaj serdecznie zapraszamy Państwa do udziału w konferencji:

 

„STORMWATER POLAND 2018”

Wody Polskie  – rola nowej instytucji w gospodarce
wodami opadowymi i roztopowymi
,

 

która odbędzie się w dniach

15-16 marca 2018 r. w Gdańsku.

 

Konferencja ta jest kontynuacją bardzo udanej pierwszej edycji „Stormwater Poland 2017”.  Podstawowym walorem cyklu konferencji ma być praktyczne spojrzenie na wody opadowe. Przedmiotem dyskusji nie będą bowiem problemy gospodarki wodami opadowymi w Polsce, lecz prezentacja konkretnych sposobów ich rozwiązywania oraz przedstawienie korzyści wynikających z racjonalnego gospodarowania wodami opadowymi i roztopowymi.

 

Tematyka konferencji

Doświadczenia z roku ubiegłego pokazują, że nadal bardzo wiele możemy nauczyć się od innych. Dlatego w proponowanych sesjach i panelach dyskusyjnych ponownie głos zabiorą autorytety oraz praktycy w zakresie wód opadowych z Polski i z zagranicy. Dążymy do tego, aby ich wystąpienia inspirowały i prowokowały Państwa do ciekawej dyskusji, bez której postęp nie byłby możliwy.

 

Jesteśmy przekonani, że zaproszeni przez nas keynote speakers przyczynią się szczególnie do animacji sesji poświęconych: innowacyjnym technologiom wód opadowych, kosztom zmian klimatycznych, wodom opadowym w planowaniu przestrzennym, ekohydrologii miejskiej oraz zarządzaniu przeciążonymi systemami odwodnienia.

 

Tradycyjnie już na naszej konferencji nie może zabraknąć sesji dedykowanej retencji wód opadowych. Zobowiązuje nas do tego nie tylko sama nazwa prowadzonego przez nas portalu www.retencja.pl, ale przede wszystkim realna zachęta do rozwoju retencji, zapisana w nowej ustawie Prawo Wodne.

 

Poruszony zostanie m.in. temat niemodnego przez lata terminu melioracji miejskich. Mając stały kontakt z praktyką działań związanych z wodami opadowymi w kraju, z niepokojem obserwujemy wyraźnie rysującą się lukę pokoleniową w gronie specjalistów w tym zakresie. Korzystając z obecności grona pracowników uczelni wyższych podczas konferencji, będziemy lobbować za jak najszybszym zapełnieniem tej luki i przekazaniem wiedzy doświadczonych specjalistów, młodym inżynierom.

 

Niemniej podczas tegorocznej edycji Stormwater Poland nie ograniczamy się wyłącznie  do aspektów technicznych i rozwiązań dotyczących tylko terenów miejskich. Planujemy osobne sesje dedykowane odwodnieniom komunikacyjnym oraz consultingowi w wodach opadowych. W sesji dotyczącej consultingu zakładamy skupienie się na istotnych dla gospodarki wodnej zagadnieniach organizacyjnych, ekonomicznych i prawnych.

 

Kończąc prezentację planowanych sesji i paneli dyskusyjnych, pragniemy zwrócić szczególną uwagę na powiązane ze sobą bloki tematyczne dotyczące: roli Wód Polskich w gospodarce wodami opadowymi i roztopowymi oraz standardów utrzymania i eksploatacji kanalizacji deszczowych. Wracając do korzeni naszej konferencji, czyli praktycznego spojrzenia na wody opadowe, rozumiemy sygnalizowaną przez wiele osób potrzebę, jak najszybszego pozyskania wiedzy o funkcjonowaniu nowego podmiotu, jakim są Wody Polskie oraz sformułowania i wdrożenia standardów eksploatacji kanalizacji deszczowych, odpowiadających wymogom nowego Prawa Wodnego.

 

Licząc na spotkanie z Państwem w inspirującej architektonicznie siedzibie Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, chcemy zaapelować o możliwie aktywny udział w konferencji. Sukces konferencji STORMWATER POLAND 2018 jest możliwy tylko dzięki Państwa zaangażowaniu. Zachęcamy zatem do zgłaszania do nas chęci wzięcia udziału w wydarzeniu, wygłoszenia ciekawych referatów, czy też udziału w panelach dyskusyjnych. Zachęcamy również do formułowania i przesyłania do nas pytań do organizowanych paneli dyskusyjnych, które przesyłać można na adres: paulina.zabrocka@retencja.pl.

 

Więcej informacji już wkrótce.

Wody Polskie: będzie 11 regionalnych zarządów i 50 zarządów zlewni. Znamy projekt statutu

Ministerstwo Środowiska przedstawiło projekt statutu Państwowego Gospodarstwa Wodnego „Wody Polskie”. Ma on wejść w życie 1 stycznia 2018 roku.

Centralną strukturą Wód Polskich będzie Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej w Warszawie. Na poziomie regionalnym funkcjonować będzie jedenaście zarządów gospodarki wodnej w Białymstoku, Bydgoszczy, Gdańsku, Gliwicach, Krakowie, Lublinie, Rzeszowie, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu.

W strukturze Wód Polskich działać będzie też pięćdziesiąt zarządów zlewni, a także 352 nadzory wodne i ich filie. Stworzone zostaną piony: ochrony przed powodzią i suszą, usług wodnych, zarządzania środowiskiem wodnym, organizacyjny i ekonomiczny. Powstaną również komórki do spraw kontroli i audytu wewnętrznego, a także biura rzecznika prasowego oraz pełnomocnika ds. ochrony informacji niejawnych.

 

Więcej na stronie: http://portalkomunalny.pl/wody-polskie-bedzie-11-regionalnych-zarzadow-i-50-zarzadow-zlewni-znamy-projekt-statutu-365308/

Duże miasta Polski nieprzygotowane na brak wody pitnej

Nieaktualne dane, niewystarczające zasoby alternatywnych źródeł wody oraz chaos kompetencyjny – oto główne zarzuty NIK wobec organów władzy oraz przedsiębiorstw wodociągowych w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa dostaw wody w miastach.

Kryzysy systemu zaopatrzenia w wodę mają różnorodną genezę. Mogą być powodowane przez katastrofy naturalne lub skażenia sieci wodociągowej, ale także przerwy w dostawach energii elektrycznej i, coraz częstsze (na szczęście jeszcze nieodnotowane w Polsce), ataki cyberterrorystyczne. Za ochronę mieszkańców w przypadku wystąpienia powyższych zdarzeń odpowiadają przede wszystkim organy władzy rządowej i samorządowej oraz przedsiębiorstwa wodociągowe. Celem kontroli Najwyższej Izby Kontroli (NIK)(1) było zweryfikowanie, czy wspomniane wyżej podmioty są przygotowane do pełnienia swojej roli. Niestety, wyniki testu nie są zadowalające.

Błędne założenia oznaczają błędne wyniki

NIK ustaliła, że przygotowane przez organy adminstracji i przedsiębiorstwa wodociągowe dokumenty planistyczne są w większości przypadków nieaktualne i nie zawierają rzetelnych danych. Szacunki zapotrzebowania na wodę obejmują np. wyłącznie indywidualnych mieszkańców, zupełnie pomijając dostawy konieczne dla zapewnienia funkcjonowania szpitali, hodowli zwierząt, szkół, służb publicznych oraz zakładów produkujących żywność.

Tymczasem z uzyskanych przez NIK danych wynika, że całkowite zapotrzebowanie na wodę może w wielu przypadkach stanowić nawet wielokrotność zapotrzebowania obliczonego wyłącznie w oparciu o liczbę ludności. Brak rzetelnych danych przekłada się później na niezadowalającą jakość sporządzanych na poziomie urzędów miast i urzędów wojewódzkich planów zarządzania kryzysowego oraz planów obrony cywilnej.

W trakcie kontroli stwierdzono również niewystarczający stopień zabezpieczenia dostaw wody na wypadek braku możliwości korzystania z sieci wodociągowych. Przykładowo w Łodzi, przedsiębiorstwo wodociągowe dysponowało jedynie pięcioma pojazdami umożliwiającymi rozprowadzenie 225 m sześc. wody w ciągu doby. Tymczasem zapotrzebowanie niezbędne dla 706 tys. mieszkańców miasta szacuje się tam na ponad 10 tys. m sześc. na dobę. Jako dobrą praktykę Izba wskazała z kolei działania Urzędu Miasta Katowice, w wyniku których miasto uzyskało możliwość poboru wody pitnej ze Stacji Uzdatniania Wody Dołowej KWK „Wujek”.

Pozytywny wpływ nowego Prawa wodnego

W wyniku przeprowadzonej kontroli, NIK wnioskowała o zapewnienie przez Radę Ministrów jednoznacznego określenia działu administracji rządowej odpowiedzialnego za system zbiorowego zaopatrzenia w wodę. Przed przyjęciem nowego Prawa wodnegokompetencje w tym zakresie posiadało bowiem (przynajmniej teoretycznie) aż trzech ministrów: Minister Infrastruktury i Budownictwa, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Minister Środowiska. Niejasności rozwiał na szczęście art. 490 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne, ktory jednoznacznie przypisuje tę właściwość Ministrowi Środowiska. W trakcie prac nad ustawą zostały również zainicjowane działania na rzecz aktualizacji dokumentów (planów, szacunków) dotyczących zaopatrzenia w wodę w czasie zdarzeń kryzysowych, a także zmierzające do opracowania planów ochrony urządzeń wodociągowych jako infrastruktury krytycznej.

Więcej na stronie: https://www.teraz-srodowisko.pl/aktualnosci/Duze-miasta-nieprzygotowane-brak-wody-pitnej-3873.html

M. Gajda: współpraca z Ukrainą w kwestii oczyszczania wód jest konieczna

Współpraca Polski z Ukrainą i Białorusią w kwestii ochrony wód ma być rozwijana. Wszystko po to, aby ograniczyć wpływanie zanieczyszczeń do Morza Bałtyckiego.

Współpraca polsko-ukraińska w zakresie ochrony wód zaczęła się od oczyszczania Bugu, który jako rzeka graniczna zanieczyszczana jest w różnych miejscach. Podczas panelu dotyczącego dotychczasowych osiągnięć i perspektyw współpracy transgranicznej w dziedzinie gospodarki wodnej na targach Pol-Eko System, Ministerstwo Środowiska zapowiedziało, że włączy stronę ukraińską w działania związane z opracowywaniem nowej strategii oczyszczania Wisły i szkolenia z zakresu ochrony jej dorzecza.
– Musimy stale ograniczać wpływanie zanieczyszczeń bieogennych, co na szczęście przez lata skutecznie się udaje dzięki kontroli całego dorzecza Wisły. Współpraca międzynarodowa w kwestii czystości wód z Ukrainą wychodzi o krok do przodu, co pozwoli na przybliżenie naszym sąsiadom procedur Unii Europejskiej – mówił wiceminister środowiska, Mariusz Gajda.
 
Jak tłumaczył, współpraca transgraniczna ma dodatkowy wymiar edukacyjny. Przykład Polski i Wisły, w której dziś dzięki szeregowi działań można się kąpać, ma być dla naszych wschodnich sąsiadów wzorem do naśladowania. Z dotychczasowej współpracy zadowoleni są także Ukraińcy.